1.       امروز روز مهندس است و این روز برای من ارزشمندتر از سایر مهندسین است؛ چون روز تولد خواجه نصیرالدین طوسی‌ست که بنده هم از قضای روزگار مدرک مهندسی‌ام را از دانشگاهش گرفته‌ام! این را نگفتم که بیایید این‌جا سر و صدا راه بیندازید! تبریک هم نمی‌خواهد بگویید، تبریک خشک و خالی به چه درد من می‌خورد؟! باز اگر کادوئی ضمیمه‌ی تبریکتان می‌کردید یک چیزی! این بند را نوشتم تا اگر یک‌وقت سری به آرشیوم زدم یادم بیفتد که مهندس بودن مهم است اما آدم بودن از آن هم مهم‌تر است! روزتان مبارک آدم‌های عزیز!

داخل پرانتز: شب‌گیر عزیز به مناسبت روز مهندس، این پست را نوشته و از جمله پست‎هایی بود که امروز خواندم و دوستشان داشتم؛ به هر حال ارزش خواندن را دارد! (معتقدم شب‎گیر از وبلاگرهایی‌ست که خوب می‌نویسد و می‌شود نوشته‌های طولانی‌اش را هم تحمل کرد! فقط یک چیز کم دارد و آن هم موست! با این مقدار مویی که دارد در بهترین حالت یک چیزی می‌شود در مایه‌های سید ابراهیم نبوی! البته اگر شانس بیاورد و سیروس دین‌محمدی نشود!)

2.       تا حالا فکر می‌کردم به خاطر نثر زیبا و پرمعنای من است که این‌جا را می‌خوانید اما گویا خواندن‌هایتان بیشتر به‌خاطر آگاهی از سرنوشت جسیکا آلباست تا نغز بودن نوشته‌های من! یک پست که اسمش نمی‌آید جیغتان در می‌آید که جسیکا آلبایش چه شد! اصلاً برای همین بود که هیلاری داف و دختر بیل گیتس و احمدی‌نژاد را هم به پست قبل اضافه کردم؛ گفتم شاید طرفداران آن‌ها هم بخواهند این‌جا را بخوانند!

داخل پرانتز: با این پیگیری‌ای که شما دارید و این علاقه‌تان به مسائل حقوق زنان، تا پای خدا بیامرز مریلین مونرو را به این‌جا باز نکنید ول‌کن معامله نیستید! دلیلتان هم موجه است! بالاخره او هم برای خودش، زمانی دختری بوده!

 

پی‌نوشت‌های تکنولوژیکی در راستای پست قبل:

 

1.       انگار روش ارعاب در مورد برخی از شما جواب نمی‌دهد و بایستی از روش اغفال استفاده کرد! بدین‌وسیله مستدعی‌ست تمام غنچه‌های زیبا و دوست‌داشتنی و گلبرگ‌های باغ زندگی که من را از طریق فید دنبال می‌کنند از این فید استفاده کنند نه این! به دلم افتاده می‌خواهند وبلاگم را گِل بگیرند و رو به زوالم! خلاصه خیر دنیا و آخرت در این فید است، بعداً نگویید نگفتی! مگر به یک آدم، چند بار یک حرف را می‌زنند؟ یادتان باشد که چندی پیش بزرگی گفته بود آدم بودن از مهندس بودن هم مهم‌تر است!

2.       حقیقتش را بخواهید هنوز هم چیز زیادی از فیس‌بوک سرم نمی‌شود اما برخی فکر کرده‌اند من در آن‌جا جور دیگری هستم یا فیلمی از پشت صحنه‌ی زندگی من در آن مکان در حال پخش است؛ از این‌رو نامم را در فیس‌بوک خواسته‌اند! دروغ چرا، حوصله ندارم به تک‌تکشان جواب بدهم! فقط برای این‌که بدانند آن‌جا هم خبر خاصی نیست از همین‌جا به همه‌شان می‌گویم که می‌توانید من را با نام Moosio Golabi سرچ بفرمایید! هر کاری کردم به این زبان‌نفهم بفهمانم که Monsieur Golabi درست است، نتوانستم!

 

چند ثانیه بعدتر اضافه شد:

 

گویا از دقایقی پیش قابلیت پاسخ‌گویی به نظرات، به پرشین‌بلاگ هم اضافه شده! از این به بعد می‌توانید خوش سر و زبانی‌ام را در پاسخ به برخی از کامنت‌ها هم شاهد باشید!

دوشنبه ٥ اسفند ۱۳۸٧ ، ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ ، توسط موسیو گلابی ، نظرات ()