مدتیست که هر حرف بی‌سر و تهی را در این وبلاگ تحویل خلایق می‌دهم یک سری از خوانندگان، شرم و حیا می‌کنند و می‌گویند چقدر محشر نوشتی و همین‌جوری هندوانه است که می‌گذارند زیر بغلم و رحم و مروت هم سرشان نمی‌شود! خُب آدم جِر می‌خورد زیر بغلش! البته نه این‌که ندانم چقدر خوب می‌نویسم و چقدر شیرین‌زبانم اما انصافاً یک وقت‌هایی یک چیزهایی می‌گویند که تابلو است دارند جعبه‌های هندوانه را فرو می‌کنند!

حالا وارد این مباحث و مسائل نمی‌شوم چون بحث را بی‎خود و بی‌جهت طولانی می‌کند. من را که می‌شناسید، عادت دارم به کوتاه‌گویی! در عین حال که رومن رولان در یک جیب و محمود دولت‌آبادی در جیب مخالف من قرار دارند و می‌توانم رمان‌های آن‌چنانی تألیف کنم اما کوتاه و گزیده و عبرت‌آموز صحبت می‌کنم! بگذریم، به هر حال نمی‌خواهم ریاکاری کنم و برای همگی ما پُر واضح است که ریا از بدترین گناهان می‌باشد! اجازه بفرمایید بگویم جریان از چه قرار است ...

حسین شریعتمداری در یادداشتی در کیهان با عنوان «چرا احمدی‌نژاد؟» با ذکر نُه دلیل، رئیس جمهور فعلی را به عنوان بهترین گزینه برای ریاست جمهوری در دوره بعدی معرفی کرده است! خب مثل این می‌ماند که بروی یقه محمد ورشوچی را بگیری و بگویی تو خوش‌تیپ‌ترین جوان سینمای ایران هستی! یعنی محمد ورشوچی خودش باور می‌کند؟! حالا شاید خودش باور کند اما آیا ملت همیشه در صحنه هم باور می‌کنند؟!

 

پی‌نوشت:

 

1.       راستش این پست را ابتدا یک جور دیگری نوشتم اما قبل از انتشار عوضش کردم! اگر همان‌جوری انتشارش می‌دادم وبلاگم را گِل می‌گرفتند! حالا گل گرفتن وبلاگ فدای سرتان اما باور کنید که خودم را هم گل می‌گرفتند!

2.       بالاخره یک پست تقریباً کوتاه نوشتم!

سه‌شنبه ٢٤ دی ۱۳۸٧ ، ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ ، توسط موسیو گلابی ، نظرات ()