در راستای این که در ایران فقر و بدبختی وجود ندارد و همه چیز خوب است و خیلی هم خوب است و آن‌قدر همه چیز این دور و بر خوب است که آدم نمی‌داند از کجایش بگوید که دلش کباب نشود و بدبختی و بیچارگی اصلاً کیلیویی چند در این مملکت و ... (متأسفانه جمله‌ام انقدر طولانی شد که گمش کردم!) ... است!

 

سیامک ظریفی

بر اساس شعر «صدای پای آب» اثر «سهراب سپهری»

 

دیده‌ها مشک آلود!
سینه‌ها کشک آلود!
ماهی کوچک جیبم دیگر
          پولکی بر تن پردردش نیست!

شکم غمناکم،
می‌زند سخت صدا،
جیب مسکین مرا،
گوش من می‌بوید
از پس دایره ذوزنقه
          گریه نازک یخچالم را
که به اندازه جیبم پاک است!
ای دمت گرم عزیزم یخچال،
          طبقاتت همه پر میوه و گوشت
          شیشه‌هایت همه پر شربت باد!
«موسم دلگیری است»
          خواستم سیب برایت بخرم، گفتم نکند
هسته‌اش گیر کند توی گلویت، آن وقت
          پس بیفتی ز عقب، موتورت سکته کند!
«زندگی» سیبی است، کیلو هشتاد تومن
          تازه آن هم درهم!
«مُردگی» کمپوتی است
          خورد باید آن را با قوطی
پسرم موز نمی‌داند چیست
          او به من گفته اگر یکسره مردود نشد،
          جایزه موز برایش بخرم
          برود «موز سواری!» هر روز
دخترم هم آناناسی شده است
          گفته یکدست آناناس بلور مبله!
          بخرم تا ببرد خانه شوهر روزی
همسرم باز سفارش کرده
          بخرم آخر ماه «میوه پشم‌آلود»!
          او بلد نیست بگوید «نارگول»!
معده‌ام در جلویش پنجره‌ای است
که از آن بر علفزار شکم لاخ وجود آگینم
نور خشخاشی یک قرصک نان می‌تابد
آخرین قطعه پنیر گچی ما دیروز
          صرف تعمیر شکم‌های عزیزانم شد
مرغ اندیشه به اعلان کوپن دل بسته!
ای دمت گرم وزیر نیرو!
بغض در سینه یخچال من امروز شکست
          موتورش رفت ز دست!
بوی دلسوزی او می‌آید
به بلندای «صف» آسای دماوند قسم
          به کوپن‌های سر کوزه آب
          به سر قلک طفلم سوگند
          ... موتورش بود که سوخت
قتل یخچال ز نامردی برق
          یک نفر اینجا مرد ...
          کمد ده فوتم را
                    به که فریاد کنم!

شنبه ٢٥ آبان ۱۳۸٧ ، ساعت ۱٠:٥۱ ‎ب.ظ ، توسط موسیو گلابی ، نظرات ()