به شکل متوالی داریم به دماغ و دهان استکبار مشت می‌زنیم و به قسمت‌های تحتانی آن‌ها لگد می‌زنیم به نحوی که بیا و ببین!

«سزارین در ایران، 3 تا 4 برابر استاندارد»

به جون تو دست از رکوردشکنی بر نمی‌داریم! خوبی ماجرا این‌جاست که حتی رکوردهای به ظاهر غیرمهم رو هم برای استکبار نمی‌ذاریم، همه رو خودمون می‌زنیم که یه وقت یه رکورد دست اون‌ها نیفته! اگه بیفته حتماً خون دماغ و دهان اون‌ها (حاصل از مشت‌های ما!) خوب می‌شه! آهنگ افتخارآفرینی را پخش کنین لطفاً ... ورزشکاران، دلاوران، نام‌آوران ... ماشاالله ...

گفتم ماشاالله یهو (یا یه هو؟ یا یوهو؟ بالاخره یه چیزی تو همین مایه‌ها!) یاد یه چیزی افتادم. اون رکورد بزرگ‌ترین ساندویچ دنیا بود که دست ما بود؟ انگار اصلاً دست ما نبود! چند روز پیش خوندم که قبل از این که ناظران جهانی رکوردگیری، رکورد رو ثبت کنن، ملت همیشه در صحنه شروع به خوردن ساندویچ کردن و رکورد هم کنسل شد و مشت ما اثری در این زمینه نداشت!

در پایان حتماً می‌خواین بپرسین ماشاالله چه ربطی به این داشت که تو یادت افتاد؟ بله، ماشاالله ملت ما همیشه در صحنه‌ان! بدجوری هم در صحنه‌ان آقا، بدجوری!

این هم صحنه‌هایی از ملت همیشه در صحنه در خبرگزاری‌های استکباری!

نمایی از ملت همیشه در صحنه در یاهو!

نمایی از ملت همیشه در صحنه در گاردین!

نمایی از ملت همیشه در صحنه در الشرق الاوسط!

نمایی از ملت همیشه در صحنه در رویترز!

چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸٧ ، ساعت ۱:٥٧ ‎ب.ظ ، توسط موسیو گلابی ، نظرات ()